VOICES

Ο Ερντογάν μας θεωρεί απειλή και μας οδηγεί σε πόλεμο ή υποταγή

του Νίκου Παναγιωτόπουλου - Δημοσίευση 17 Οκτωβρίου 2020, 14:00 / Ανανεώθηκε 17 Οκτωβρίου 2020, 15:33
Facebook Twitter Whatsapp

Αυτό που κάνει o Τούρκος πρόεδρος είναι προβολή σημαίας και ισχύος ώστε να εκφοβίσει την Ελλάδα και στην συνέχεια να υποχωρήσει στις ορέξεις του.

«Ο πόλεμος είναι αναγκαίο κακό και πρέπει να αποφεύγεται», γράφει ο Σουν Τσου. «Εφόσον όμως αυτό είναι αδύνατο, καλύτερα να ξέρεις πώς θα τον κερδίσεις». Λέει, όμως και κάτι άλλο ο Κινέζος θεωρητικός της στρατηγικής ότι η μεγαλύτερη τέχνη στον πόλεμο είναι να υποτάξεις τον εχθρό χωρίς μάχη. Και μάλλον αυτό επιδιώκει ο Ερντογάν με τις απειλές και τις στρατιωτικές κινήσεις στην  Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό που κάνει είναι προβολή σημαίας και ισχύος ώστε να εκφοβίσει την Ελλάδα και στην συνέχεια να υποχωρήσει στις ορέξεις του.

Είναι, πλέον, αργά για δάκρυα και όσοι όψιμα το παίζουν θαρραλέοι και προτείνουν επιθετικές ενέργειες κατά τις Τουρκίας, ας κοιτάξουν τι έκαναν οι ίδιοι όταν έπρεπε. Δυστυχώς δεν διαβάσαμε ποτέ σωστά, όχι τον Ερντογάν, αλλά τη διαχρονική στρατηγική των γειτόνων απέναντι μας. Η ιστορία των σχέσεων έχει πολέμους, αίμα, εισβολές, διώξεις και γενοκτονίες. Μια γενιά πολιτικών που αυτοχαρακτηρίστηκαν ρεαλιστές μας έπεισαν ότι δεν έχουμε να φοβόμαστε τίποτα από την Τουρκία και πολύ περισσότερο από τον Ερντογάν, που τον παρουσίαζαν ως έναν μεταρρυθμιστή πολιτικό που μάλιστα θα έπρεπε να τον μιμηθούμε σε κάποιους τομείς.         

Τα τελευταία πολλά χρόνια υπονομεύσαμε πρώτα εμείς τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας γιατί ως κράτος θέσαμε την άσκηση τους υπό την αίρεση ενός άλλου κράτους. Στη συνέχεια αυτό το κράτος και ο διαταραγμένος Ερντογάν, σύμφωνα με τους Νew York Times, έγινε περισσότερο επιθετικός και αναθεωρητικός  εκμεταλλευόμενός τη στάση του Τραμπ, τις επιδιώξεις Πούτιν και τις αντιφάσεις της ΕΕ. Ο Πούτιν κατά τη θητεία του Τραμπ αξιοποίησε την υποχώρηση από την περιοχή και τα κενά που άφησαν οι ΗΠΑ στον κόσμο. Ο Ερντογάν δεν θα έβγαζε ποτέ γλώσσα, αν ο στρατός των ΗΠΑ δεν βρισκόταν σε αποχώρηση από την περιοχή. Ο Πούτιν ανέπτυξε λυκοφιλία με τον Ερντογάν για να δημιουργεί αβεβαιότητα στο ΝΑΤΟ και να του πουλάει ρωσικούς πυραύλους που υπονομεύουν τα δυτικά συμφέροντα. Ο μεγαλοϊδεατισμός του Ερντογάν ψαλιδίστηκε με το όσα έγιναν στην Ανατολική Μεσόγειο χωρίς τη συμμετοχή ή καλύτερα χωρίς τους όρους του και αφήνιασε με ακραίες προκλήσεις και την απαράδεκτη αξίωση ότι τα ελληνικά νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα και δικαιώματα και φυσικά την απαίτηση ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα έπρεπε να συμπεριφέρεται ως τουρκική περιφέρεια. Οι απειλές  για τη «Γαλάζια Πατρίδα» έφερα το παράνομο  μνημόνιο με τη Λιβύη και εσχάτως τη διαμαρτυρία γιατί - άκουσον, άκουσον - η Ελλάδα κάνει ασκήσεις με τις ΗΠΑ στη Θράκη, περιοχή που κατοικεί Τουρκική μειονότητα!   

Αλλά τόσα χρόνια έγιναν ρουτίνα και τετελεσμένο οι τουρκιές παραβιάσεις του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου μας, οι γκρίζες ζώνες και οι αμφισβητήσεις της κυριαρχίας στα νησιά. Τόσα χρόνια δεν ακούγονταν τίποτα για άμεση εφαρμογή του διεθνούς δικαίου για τα 12 μίλια, την υφαλοκρηπίδα και για την ΑΟΖ. Για τα 12 μίλια όποιος μιλούσε χαρακτηριζόταν από εθνικιστής έως γραφικός. Σήμερα μετά τις προκλήσεις του Ερντογάν είναι στην ημερήσια διάταξη των δηλώσεων των πολιτικών όλων των κομμάτων. Οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έβαλαν ποτέ κόκκινη γραμμή ή αν έβαζαν υποχωρούσαν όπως έγινε στα γεγονότα των Ιμίων υπό τη απειλή πολεμικής συμπλοκής.

Η Ελλάδα, ξύπνησε απότομα από τον βαθύ ύπνο και επιδόθηκε σε ένα διπλωματικό ντεμαράζ πετυχαίνοντας ρελανς στην προσπάθεια του Ερντογάν για στρατιωτικοποίηση των διαφορών μας με την Τουρκία. Είναι ξεκάθαρο ότι η Ελλάδα κερδίζει συμμάχους, εμβαθύνει τις σχέσεις με κομβικές χώρες στην Ανατολική Μεσόγειο και φυσικά πολύτιμο χρόνο. Ο Ερντογάν με τη στάση του ξεφτιλίζει ΝΑΤΟ και ΗΠΑ με τις δοκιμές του ρωσικού συστήματος S-400  αλλά και τον μηχανισμό αποτροπής θερμού επεισοδίου που τόσο πολύ διαφήμισε ο γενικός γραμματέας του με την επιστροφή του «Ορούτς Ρέις». Πέταξε στα σκουπίδια και τη διπλωματική πρωτοβουλία της αγέρωχης Μέρκελ και κλείνει όλα τα παράθυρα διπλωματικής συνεννόησης στο πλαίσιο που του έχει προταθεί.

Και τι θέλει τελικά;

Αν ήθελε πόλεμο θα τον είχε ήδη κάνει, γνωρίζει, όμως, ότι η Ελλάδα δεν είναι Συρία. Αυτό που επιδιώκει με την απειλή στρατιωτικής σύγκρουσης ή ακόμα και θερμού επεισοδίου είναι να βάλει τους δικούς του όρους. Ο εκβιασμός για την αποδοχή τετελεσμένων θα συνεχίζεται ακροβατώντας στο ενδεχόμενο στρατιωτικής σύγκρουσης. Ο Ερντογάν δηλώνει εδώ και καιρό ότι θέλει αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης(αλλαγή συνόρων) που  δεν αφορά μόνο την Ελλάδα και μονομερείς διευθετήσεις στις θαλάσσιες ζώνες σε βάρος της χώρας μας.

Η Ελλάδα εκτός από το να περιμένει τους Ευρωπαίους και τις ΗΠΑ να αντιδράσουν με κυρώσεις και όχι μόνο με λεκτικές καταδίκες που δεν αποδίδουν θα πρέπει με ξεκάθαρο τρόπο και επί του πεδίου να χαράξει τις «κόκκινες» γραμμές. Γιατί μπορεί να υπάρχει και κάτι άλλο που έγραφε ο Σουν Τσου, «Προσποιήσου ότι είσαι κατώτερος και ενθάρρυνε την αλαζονεία του εχθρού», το πρόβλημα, όμως, ξεκινά από τη στιγμή που θα το πιστέψεις και εσύ.