MEDIA

Η συγκινητική εξομολόγηση της Ασημίνας Ουτσάλι: «Στα 16 μου έμαθα ότι είχε πεθάνει η μητέρα μου»

Δημοσίευση 9 Οκτωβρίου 2019, 14:00 / Ανανεώθηκε 9 Οκτωβρίου 2019, 14:17
Facebook Twitter Whatsapp

Δείτε την συγκλονιστική της συνέντευξη

Η πρώην παίκτρια του ριάλιτι μαγειρικής του Star, MasterChef, Ασημίνα Ουτσάλι προχώρησε σε μία εξομολόγηση εκ βαθέων στην εκπομπή της Ελεονώρας Μελέτη «Μετά τα Μεσάνυχτα».

Η Ασημίνα εξηγεί πώς έμαθε στα 16 της ότι η βιολογική της μητέρα είχε πεθάνει, ενώ μέχρι τότε πίστευε πως η μητριά της ήταν η πραγματική της μητέρα, και όσα λέει συγκλονίζουν.

«Πριν γίνω δύο χρονών έχασα τη βιολογική μου μητέρα, την οποία δεν θυμάμαι καθόλου. Μόνο από περιγραφές και από τη μοναδική φωτογραφία που έχουμε, την οποία προσπαθούσα όταν έμενα με τους γονείς μου να μην την είχα σε εμφανές σημείο, γιατί ο πατέρας μου κάθε φορά που την κοίταζε στενοχωριόταν. Έτσι, την είχα στο παιδικό μου ημερολόγιο», λέει η Ασημίνα.

Στη συνέχεια, περιγράφει το τραγικό ατύχημα που είχε η μητέρα της, το οποίο κατέληξε σε δυστύχημα με τον θάνατό της: «Στο χωριό που είχαν μεγαλώσει οι γονείς μου ήταν ελεύθερα τα άλογα. Ήθελε να πάει να το πάρει από το χωράφι που το είχαν αφήσει και για κακή της τύχη το άλογο ήταν πάρα πολύ άγριο, δεν έπρεπε να ανέβει σε αυτό. Η μητέρα μου, σαν ξεροκέφαλη που ήταν, το πήρε και χτύπησε πίσω στο κεφάλι σε μία πέτρα και το άλογο την έσυρε κάποια μέτρα. Την είχε βρει ο παππούς μου σε τραγική κατάσταση...».

Μάλιστα, η Ασημίνα Ουστάλλι ανέφερε ότι η μητριά της ήταν εκείνη που γνώρισε σαν μητέρα της και για αυτό τον λόγο την αποκαλεί και «μαμά», η οποία της φερόταν άψογα και πολλές φορές καλύτερα και από την ίδια της την κόρη, την ετεροθαλή αδερφή της Ασημίνας.

«Έτυχε στα 16 μου να γυρνάω από το σχολείο και ήταν η μέρα που είχε πεθάνει η βιολογική μου μητέρα και άκουσα τη μητέρα μου και τη θεία μου να μιλάνε για έναν θάνατο και να λένε "πώς θα το πούμε στην Ασημίνα" και λέω "ποια Ασημίνα; ποιος θάνατος;". Όταν μπήκα μέσα στο δωμάτιο, μου τα είπε η μητέρα μου και δεν ήμουν και τόσο ψύχραιμη. Θύμωσα, έφυγα από το σπίτι και έμενε στην ξαδέρφη μου, αλλά στη συνέχεια, όσο μου μιλούσαν, καταλάβαινα ότι δεν ήθελαν να μου το κρύψουν, απλά θα μου το έλεγαν όταν θα μεγάλωνα πιο πολύ».